Nestor polskich prawników sportowych. Pomysłodawca i założyciel Polskiego Towarzystwa Prawa Sportowego w 1990 roku, jego Prezes w latach 1990-2019, zaś od 2024 roku Prezes Honorowy. Inicjator i wieloletni redaktor serii wydawniczej „Sport i Prawo”.

W latach 1994-2007 był arbitrem, w tym w latach 1994-2002 Prezesem Trybunału Arbitrażowego ds. Sportu przy Polskim Komitecie Olimpijskim.

Po odbyciu studiów prawniczych w latach 1956-1961 był w latach 1961-2016 nauczycielem akademickim na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, będąc w latach 2002-2008 dziekanem Wydziału oraz w latach 2002-2010 kierownikiem Katedry Prawa Karnego. W 1970 roku uzyskał stopień naukowy doktora nauk prawnych, w 1997 roku stopień doktora habilitowanego nauk prawnych oraz w 1993 roku tytuł profesora. Dorobek, zwłaszcza w dziedzinach prawa karnego materialnego i prawa sportowego, obejmuje sobą około 600 publikacji i opracowań, w tym 9 książek własnego autorstwa, 46 książek wydanych w charakterze redaktora względnie współredaktora oraz ponad 264 publikacji w pracach zbiorowych i w czasopismach naukowych.  

W charakterze promotora, opiekuna naukowego, recenzenta, wnioskodawcy lub członka wielu różnych w tym względzie komisji ma swój udział w nadaniu tytułu doktora honoris causa 8 osobom, tytułu profesora 12 osobom, w mianowaniu 7 osób na stanowisko profesora, w nadaniu stopnia naukowego doktora habilitowanego 22 osobom oraz stopnia naukowego doktora 30 osobom. Był stypendystą wielu zagranicznych fundacji naukowych, m.in. Fundacji Aleksandra von Humboldta w Bonn. W  charakterze tzw. Visiting Professor, był zatrudniony w latach 1994-2016 w Europa-Universität Viadrina we Frankfurcie nad Odrą (współorganizując i współdziałając we funkcjonowaniu  polsko-niemieckich studiów prawniczych jako kierunku studiów wspólnie prowadzonego przez Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz Europa-Universität Viadrina we Frankfurcie nad Odrą), na Freie-Universität w Berlinie, w latach 1985-1986 na Ruhr-Universität w Bochum i w roku 1991 na Universität-Bayreuth, zaś w latach 1994-2017 w Akademii Wychowania Fizycznego im. Eugeniusza Piaseckiego w Poznaniu. W latach 2012-2016 był dyrektorem Polsko-Niemieckiego Instytutu Badawczego, wspólnej jednostki naukowo-badawczej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz Europejskiego Uniwersytetu Viadrina we Frankfurcie nad Odrą. Jest doktorem honoris causa Europa-Universität Viadrina we Frankfurcie nad Odrą. Od 2016 roku jest profesorem oraz dyrektorem Instytutu Prawa i Administracji  w Uniwersytecie WSB Merito w Poznaniu. 

W latach 2007-2011 był sędzią Trybunału Stanu RP. W 1991 roku był współtwórcą oraz w latach 1989-1998 Sekretarzem Generalnym Societas Humboldtiana Polonorum (stowarzyszenia polskich stypendystów Fundacji Aleksandra von Humboldta). W latach 2007-2011 był członkiem Komitetu Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk.  Odznaczony między innymi: Brązowym i Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Zasługi 1. Klasy Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec, Medalem Homini Vero Academico Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Nagrodą Srebrnej Wielkiej Pieczęci Miasta Poznania oraz Srebrnym Medalem Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego Labor Omnia Vincit.